27 Nisan 2014 Pazar

KENDİME SATAŞMALAR...







Saklandığın yerlerden vuruyor hep zaman.
Sustuğun yerlerden acıtıyor en çok canını. 
En büyük yalanı kendine söylüyor da yüreğin, zamanı kandıramıyorsun işte. 
Kaçış yok. 
Geldiğinde kapatamıyorsun kapını...

Oysa sen de biliyorsun herkes kadar yalnızlığın. 
Ne eksik diğerlerinden, ne daha fazla. 
Sen sadece öznesi yapmışsın cümlelerinin. 
Yetinmemiş küçük harflere sığdırmaya çalışmışsın. 
Bilinmeyen bir dilden geliyor ya hani bazen kendine bile sesin. 
Bundandır ağırlığı...

Başı sonu belli olmayan yolculuklarda geçiyor ömrün. 
Öyle çok dalıp gidiyorsun ki bazen, kendi izini kaybediyorsun kendi içinde. 
Geçmişte kaldığın yerlerde mi aramalı seni, geleceğe varmalarda mı beklemeli bilinmez. 
Aralarda bir yerlerde sıkışıp kalmışlığın.
Yüreğin sanmaktan yorgun, aklın hep varamadığın yerlerde takılı.

Oysa sen de biliyorsun herkes kadar üşümen. 
Ne daha az diğerlerinden, ne daha çok. 
Sen sadece gecelere kurmuşsun düşlerini, yastık altında sakladığın. 
Gündüzleri gerçeklerin zamanında yaşıyorsun. 
Ses etmediğin acılar biriktiriyorsun yüreğinde damla damla. 
Bundandır fazlalığı...

Zaman hep koşar adım gelip geçiyor yanından. 
Geçerken her seferinde, hızla çarpıyor sana. 
Şöyle bir yalpalatıyor, silkeliyor seni. 
Geçmişin dikişleri atıyor, hafifçe kanıyor yüreğin. 
Sendeliyor ama düşmüyorsun. 
Ardına bakmadan çekip gidiyor sonra zaman. 
Dudaklarında acı ama tanıdık bir tebessüm bırakarak...

Görüyorsun bir tekerleme gibi sürüp gidiyor işte hayat. 
İçinde eskilerden kalma silinmez izler. 
Dilin döndüğünce yaşamaktır çalıştığın. 
Dilinin dönmediği yerlerdeyse geçmişe sarılırsın. 
Zamanın merhametine sığınıp, kendinden kaçarak...

6 Nisan 2014 Pazar

NE OLMASINI BEKLİYORSUN?



Ne olmasını bekliyorsun?
Hayatın sana ne sunmasını bekliyorsun?
Dün akşam hayalini kurduğun şeylerin, sabah olunca gerçekleşeceğini mi  umuyorsun?
Yanlış Hayatın Peşinde Koşmayacaksın!
Sistem böyle çalışmıyor!
Düşünce gücü, metafizik, parapsikoloji, yoga, meditasyon, aklına her ne geliyorsa, neye inanıyor ve peşinden gidiyorsan, hepsi bir yerde tıkanıp kalacaktır!
Ummakla, dilemekle olmuyor, ayağa kalkacaksın!
Her şeyden önce farkına varacaksın!
Hangi öğretiye inanırsan inan, üstün körü anlamayacaksın.
Bir bilgiyi gerçekten hayatında uygulayamıyorsan, o bilgiye sahip olduğun yanılgısına kapılmışsın demektir. Kendini kandırmayacaksın!
Gerçekleri anlayacak, sonu her ne olursa olsun kabul edeceksin.
Bazen bildiklerin, öğrendiklerinin acı verir,onu da yaşayacaksın.
Önce kendinin, ne olduğunun, nelere sahip olduğunun, gücünün, yeteneklerinin, bu hayata neden geldiğinin farkına varacaksın.
Hayatını, gereksiz şeyler uğruna harcamayacaksın.
Kalbinde yaşadığın her duyguyu aşk sanıp, peşinden çöllere düşmeyeceksin.
Aşkın adını ağzına almadan önce, uzun uzun düşüneceksin,
yüreğinle yüzleşeceksin.
Sevgiyi, tutkuyu, şehveti, alışkanlığı, çekimi, aşkı birbiriyle karıştırmayacaksın, ayırt edeceksin.
Hiç kimsenin ve hiçbir şeyin senden daha önemli olduğunu düşünmeyeceksin.
Bedenine, ruhuna, aklına sahip çıkacaksın.
Hak etmeyenin ardından yas tutup, bunu da aşka bağlayıp, aşkın şanını kirletmeyeceksin.
Kendini tanıyacaksın, hem de çok iyi tanıyacaksın!
Kimleri, neden ve niçin seçtiğini bileceksin.
İnsanız hepimiz, elbette zayıflıklarımız, düşkünlüklerimiz, saflıklarımız var
ancak kendi huylarını, eksiklerini iyi tahlil edeceksin.
Ardından gözyaşı döktüğünün adını doğru koyacaksın!
Yıllar süren yaslar yaşayıp, unutamadığını iddia edeceğine, neden hayatına başlayamadığını çözeceksin. Korkularınla yüzleşeceksin.
Yattığın yerden, kurduğun hayale uygun bir beyaz atlı prens beklemeyeceksin.
Aklın çalışacak, elin ekmek tutacak, kimseye boyun eğmeden yaşamanın lezzetini bileceksin.
İster kocan olsun, ister oğlun, ister anan, ister baban, kimsenin sevgisiyle hükmünü birbirine karıştırmayacaksın.
Ezilen, zavallı, akılsız olmak kazandırır gibi dursa da, sonunda mutlak kaybettirir; bunu unutmayacaksın!
Başkalarına değil, kendi gücüne inanacaksın.
Birinin boynuna asılarak durursan, karşındakini yormakla kalmazsın, bir gün kendi kolların bile çekemez ağırlığını düşersin; kimseye dayanmayacaksın!
Dünya da sensin, evren de!
Kendini geliştireceksin.
Büyüyeceksin, olgunlaşacaksın.
Ruhunu da, aklını da bedenin gibi besleyeceksin.
Önce sen büyük olacaksın, farkında olacaksın, sonra dünyanın zevklerinin, aşkın, hayatın tadını çıkaracaksın. Emanet hayatlara tutunup, ömrünü harcamayacaksın.
Ne olmasını bekliyorsan, sen öyle oturdukça, olmayacak.
Boşuna hayal kurmayacaksın!