9 Mayıs 2015 Cumartesi

CANIMIN İÇİNE...







Anladım ki;

büyüdükçe daha bir küçük kalıyorum hayatın içinde,
daha çocuk, daha aciz, daha yalnız...
Nedense beceremiyorum bir türlü herkes gibi yaşamayı. 
Ne zaman niyetlensem, yüzüme gözüme bulaşıyor hayat. 
Ve üstüm başım değil de artık, içim kirleniyor günden güne...
İşte en çok böyle zamanlarda, benim küçük, hayatın büyük, zamanın acımasız, içimin bölük pörçük olduğu anlarda eskiden olduğu gibi sığınıp da dizinin dibine orada dindirmek istiyorum acıyan yanlarımı. 
Biliyorum çünkü bir tek senin sözlerinin yalanı yok. 
Bir tek senin sevgin acıtmıyor canımı. 
Bir tek senin öptüğün, dokunduğun yer temiz kalıyor,
Ve en çok ta sen iyileştirebiliyorsun acıyan yerlerimi.
Hep yanımda ol lütfen,
başımın tacı ol,en yakın arkadaşım ol,
yüreğimde ol,her şeyim ol.
Ferhuş'um iyi ki benim annem olmuşsun,iyi ki varsın...