21 Şubat 2015 Cumartesi

HAYAT GİBİ YANİ...










Boşa kürek çekmek gibi,
uyandığında çoktan bitmiş olduğunu bildiğin bir rüyaya kaldığın yerden devam edebilmek için, gözlerini sımsıkı kapayıp da yeniden uyumaya çalışmak gibi,
geç kaldığını, zamanın aktığını fark ettiğin halde, diğer otobüslere binmeyip boş bir inat ve ısrarla durakta aynı otobüsü beklemek gibi,
 seni anlamadığından emin olduğun birine belkinin gölgesine sığınıp hala kendini anlatmaya çalışmak gibi,
olmadığı söylenen aşk’a her geçen gün eksilse de sol yanından bir parça, yine de inanmaya devam etmek gibi,
yağmurun altında ıslandığını bile bile şemsiye almayıp,yağmurun duracağına inanarak sırılsıklam olup yağmuru yok saymak gibi,
dört koldan gerçekler vurulurken yüzüne ve incelirken çoğu zaman hayatla bağın, düşlerine sığınıp da o bağı birazcık da olsa kalınlaştırmaya çalışmak gibi,
Saçmaladığını düşünenler gibi sen de bazen şaşırsan da kendine ve yaptıklarına,bir acaba yerleşip otursa da içine, her şeye rağmen yine de yolundan vazgeçmemek gibi,
 Umut etmek gibi yani kısaca.
İçten içe, sebepsizce hatta, bile bile umudun o sıcaklığına sığınmak gibi.
Unutmak gibi sonra; 
unutmak diye bir şey olmadığını bildiğin halde unuturmuş gibi yaparak geçmişi, ezelden beri süregelen bir yalana kanarak yaşamak gibi...

HAYAT GİBİ YANİ....