27 Aralık 2011 Salı

HERKES GİDER Mİ?


Hani, herkes gider ya sen de alışırsın boşluklarına..
İşte bazen, tam olarak böyle olmaz..
Birisi gelir ve bu kuralı bozar..
Gelir..
Herkes gibidir gelişi oysa..
Bir süreliğine kalır hayatında ve sonra da gider..
Tıpkı herkes gibi.
Buraya kadar her şey tamam.
Ama sonra..
O giderken fark edersin ki, gittiği yer herkesten uzak,geldiği yerse herkesten tuzak....
Öyle 3 adım 5 adım da değil..
Tut ki 2 adım mesafende..
Ama uzak..
Nefes alışın kadar yakın, o kadar yakın ki gözü gözünde sanki; ama göremiyorsun..
Nefesi saçlarında belki ama hissedemiyorsun sıcaklığını..
O kadar da uzağa gitmiş çünkü,öyle unutulmak,hayatından çıkarılmak istenmiş..
Gülüşünün başkalarını ısıtacağını ya da uykuyla uyanıklık arasında söylediği ‘korkma ben varım..’ sözüyle başkalarını sakinleştireceğini fark etmenle, buna alışman arasında en çok hissedersin bu uzaklığı..
İşte bazen, tam da böyle olur..
Çünkü bazen ne yaparsan yap olmaz..
İkiniz de nefes alırsınız mesela..
Çözüm çok da gözünüzün önündedir..
Ama o birinin kalbinden gelmez sevmek.
Bulduğun tüm çözümler, yıktığın tüm engeller ellerinde parçalanır..
Tuzla buz..
Un ufak..
Sonra da giderken, en güzel gülüşlerinden birini önüne serer, hiç bir şey olmamış gibi..
Siz hala ağzınızda kuş tutmaya mı çalışıyorsunuz?....
Geçin bunları.